Paradijs voor oesterliefhebbers.

Het eiland Ile d’Oléron wordt ook wel het paradijs voor oesterliefhebbers genoemd. Dankzij de combinatie van zoet- en zout water behoort het tot Europa’s grootste oester-en exportcentrum.

Ile d’Oléron is in februari op haar mooist. Overal waar je kijkt bloeit er mimosa. Nicolas Martin nam het kruid in 1892 mee uit de Cote d’Azur voor in zijn tuin. Hij inspireerde er zijn medebewoners mee en zo groeide het uit tot een kenmerk van Ile d’Oléron. De grootste attractie bij Ile d’Oléron blijven echter de oesterbanken. Het is een feestje om de stroom van felgekleurde platte oesterboten binnen te zien komen en de oogst te bewonderen.

Ernest Hemingway beschreef in ‘A movable feast’ wat het eten met oesters met hem deed. “Ik proefde de oesters met hun sterke zeesmaak, hun sappige textuur. Bij het nemen van een slok koude witte wijn, verloor ik mijn eenzaamheid en stroomde mijn lijf vol geluk”. Zo wanen de ware oesterliefhebbers zich in het paradijs.

Oesters in Ile d’Oléron hebben door de eeuwen heen kunnen gedijen door het zonnige klimaat en de aanwezigheid van zoet- en zout water. Vier jaar oud is een oester van Ile d’Oléron als ze klaar is voor consumptie. Oorspronkelijk werd er de platte oester geteeld, maar die werd door een virus in 1821 uitgeroeid. In 1868 spoelde de Portugese oester aan land. Letterlijk, want een schip moest zijn vracht oesters lozen toen het in een hevige storm terechtkwam. De Portugese variant hield een eeuw stand totdat ook zij door een virus werd uitgeroeid. Tegenwoordig wordt op Ile d’Oléron de veelgebruikte Japanse oester gekweekt, deze is beter bestand tegen virussen.

In St. Trojan les Bains wemelt het van de restaurants waar de ”Marennes d’Olérons” worden gegeten. Gelukkig weten de ware oesterliefhebbers ook het paradijs van de Oestercompagnie te vinden.

Geniet ervan, en voel je zo gelukkig als Ernest Hemingway!

2016-02-02T14:02:16+00:00
Bel nu !